charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt2via Pinterest Home Designing charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt9via Pinterest notesondesign.tumblr.com charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt8via Pinterest mote-historie.tumblr.com charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt6via Pinterest caos18.com charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt5via Pinterest Le Vide Grenier d'une Parisienne charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt3huis mode ontwerpster Heidi Hofmann in Kopenhagencharlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt12detandwielenfabriek.nl charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovtvia theredlist.comcharlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt11http://www.lovt.nl/shop/perriand-krukken-les-arcs/charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt7via Pinterest anahuja&partners charlotte-perriand-corbusier-vutton-cassina-vintage-design-loft-lovt10http://www.dezeen.com/2013/12/05/louis-vuitton-charlotte-perriand-beach-house-at-design-miami/charlotte-perriand-corbusier-cassina-vintage-design-loft-lovt4via Pinterest
23/10/2016

LOVT loves Perriand

Charlotte Perriand (1903 – 1999)

De modernistische vormgeefster en architect Charlotte Perriand is geboren in Parijs, als dochter van een kleermaker en een naaister. Ze bracht haar jeugd door in Parijs met regelmatige uitstapjes naar de Savoie.

In 1920 ging ze naar de Ecole de l’Union Centrale de Arts Decoratifs.

Haar sollicitatie in 1927 bij de studio van Le Corbusier wordt afgewezen met een legendarische afwijzing: “We borduren hier geen kussens”.

Haar ‘Bar onder het dak’, tentoongesteld op de Salon d’ Automne in 1927, trekt de aandacht van Le Corbusier’s partner, Pierre Jeanneret. Hij overtuigt Le Corbusier om haar een baan aan te bieden. In hetzelfde jaar, toen ze slechts vierentwintig jaar oud was, begon ze een tien jaar lange samenwerking met Le Corbusier en Pierre Jeanneret, bij de beroemde ontwerpstudio’s op Rue de Sèvres 35 in Parijs. Perriand was in deze periode verantwoordelijk voor de meeste meubelontwerpen uit het atelier van Le Corbusier.

In 1928 ontwerpt ze samen met Pierre Jeanneret drie stoelen op basis van de beginselen van Corbusier; elke stoel heeft een verchroomd buisframe. Er waren veel bekledingen, waaronder ponyskin en koeienhuid. Op verzoek van Corbusier werd een stoel gemaakt voor een gesprek: de B301 sling back stoel, een andere voor ontspanning: de LC2 Grand Comfort stoel, en de laatste om te rusten: de B306 chaise longue (later de “LC4” chaise longue). Vele werden later opnieuw uitgegeven door Cassina. De chaise longue is uitgegroeid tot een van de bepalende iconen van de carrière van Perriand’s, vooral ook omdat zij liggend werd gefotografeerd in deze stoel. Ter ere van haar affiniteit voor de koeienhuid, werd de Charlotte Perriand tentoonstelling in 1997 in het Design Museum in Londen gekenmerkt door een wasmachine in opdracht van de sponsor, Whirlpool, met een imitatie koeienhuid exterieur.

Ze was een van de oprichters van de Union des Artistes Modernes, waar ze Jean Prouvé ontmoette met wie ze meubels en interieurs zou ontwerpen. Ze werkte samen met Prouvé, Pierre Jeanneret en Georges Blanchon, bij “Les Ateliers Jean Prouvé,” het ontwerpen van geprefabriceerde aluminium gebouwen.

In 1940 wordt Perriand uitgenodigd in Japan als kunst consultant en raakt ze verliefd op de Japanse tradities die samenvielen met veel van de modernistische waarden die in het Westen opkwamen: eenvoud, puurheid en soberheid. Zij werd een soort design ambassadeur in beide landen. In Japan organiseerde zij twee tentoonstellingen van de Franse ontwerp. Zij bleef uiteindelijk zes jaar in.

Terug in Frankrijk zag je Japanse invloeden in haar werk. In de materialen en de esthetiek van de ruimte. In 1953 ontwierp ze een eenvoudige gebogen multiplex stoel die ze een ‘synthese van kunst’ van de westerse en Japanse cultuur en design noemde. In 1993 ontwierp zij een thee paviljoen voor de UNESCO als onderdeel van het Japans Cultureel Festival in Parijs.

Bij haar terugkeer in Frankrijk in 1946 ontwerpt Perriand weer gebouwen, interieurs en meubilair. Dit doet zij zowel alleen als met Jeanneret, Blanchon en Prouvé. In deze periode ontwerpt zij onder meer meubels voor vakantiehuisjes in Méribel les Allures (1946-49). In 1962 begint zij aan een langlopend project om series ski-oorden te ontwerpen in de Savoie, waaronder Les Arcs.

In de late jaren 1970 werkte Charlotte Perriand aan een nieuwe editie van Le Corbusier meubilair voor Cassina, de I Maestri collectie.

Vandaag de dag wordt ze nog steeds beschouwd als een van de meest invloedrijke grondleggers van het moderne interieur.

In 1998 publiceert zij haar autobiografie, getiteld Vie de Création, of Life of Creation. In deze autobiografie vertelt Perriand dat zij zo geïnspireerd werd door Le Corbusier’s boek Towards an Architecture, dat zij hem uitnodigde om in 1927 naar haar tentoonstelling in de Salon d’Automne te komen.

Er zijn diverse tentoonstellingen van haar werk gehouden, waaronder in 1955 in Japan, in 1965 in Parijs, in 1985 in het Musée des Arts-Décoratifs in Parijs en in 1998 in het Design Museum in Londen.

Tachtig jaar na een conceptontwerp van Charlotte Perriand bouwt Louis Vuitton “La Maison au Bord de l’Eau” na voor de Art Basel en Design Miami in 2013. Oorspronkelijk bedacht in 1934, won het een tweede prijs bij een prijsvraag van “L’Architecture d’Aujourd’hui” magazine. Het concept was bedoeld om betaalbare vakantiehuizen voor een breed publiek te maken. Later wilde Charlotte Perriand dit aanpassen met een aantal versies voor rijkere vakantiegangers, maar het project bleef in conceptfase.

Cassina deelt zijn passie met Louis Vuitton voor Charlotte Perriand en lanceert een limited edition (1000 stuks) van de LC4 chaiselongue. De inspiratie voor deze speciale uitvoering komt van de destijds controversiële foto van Charlotte Perriand rustend in een van de eerste modellen van de chaise-longue.